Showing posts with label ჩანახატი. Show all posts
Showing posts with label ჩანახატი. Show all posts
Sep 5, 2013
Apr 27, 2013
სიცოცხლე უსიყვარულოდ
ძალიან ცუდად ვარ, ჩემთვის ცხოვრებამ აზრი დაკარგა, ნეტა რისთვის ვცხოვრობ, ამას თუ სიცოცხლე ჰქვია, ჩემი ზეცა და მშვიდობა დავკარგე ის სიყვარული დავკარგე, რომელიც მაძლევდა იმ მუზას რის საშუალებითაც ახლა ამის გადმოცემას ვახერხებ. არვიცი მე არაფერი მხოლოდ ის ვიცი რომ ცხოვრება ისაა და მის გარეშე ყოველი დღე მოსაწყენია. ახლა ყველაფერს ვნანობ, ვხვდები რომ ეს ყველაფერი ჩემმა უაზრრო საქციელებმა და ეჭვიანობამ გამოიწვია, მაგრამ მე შევიცვლები, ჯანდაბა, მე მართლა შევიცვლები. მე უბრალოდ 1 შანსი მჭირდება და ღმერთს ვთხოვ რომ მის გულში გააღვიძოს ის გრძნობა რაც იყო ადრე და დღესაც არსებობს უბრალოდ ის ვერ ხვდება. ყველაზე მეტად მინდა განმეორდეს ის ბედნიერი წამები, წუთები თუ საათები რაც მასთან გავატარე და კვლავ ვიყოთ ბედნიერები. გუშინ მეორედ მოვკვდი. უცნაური შეგრძნებაა ეს არაფრის შეგრძნება.უბრალოდ დევხარ და უყურებ რაღაცას,რას–ვერ აცნობიერებ. უცნაურია ის,რომ ისიც კი ვერ გიგებს. უცნაურია,რომ თითქმის ყველას კიდიხარ. უცნაურია,რომ სახლიდან გასვლა არ გინდა. უცნაურია,რომ წიგნს ვერ კითხულობ. უცნაურია,რომ ვერ ფიქრობ. უცნაურია,რომ ვერაფერს ვერ გრძნობ. უცნაურია,რომ ადამიანს,რომელსაც დიდი ხანი უყურებდი,ახლა უყურებ და ვერ ცნობ. უცნაურია,რომ მუსიკა არაფერს შველის. უცნაურია,რომ ბებიაჩემს ვგავარ ახლა. უცნაურია,რომ სიკვდილი მინდა და არ ვკვდები. უცნაურია,რომ ისედაც მკვდარი ვარ,მაგრამ მაინც სიკვდილი მინდა. უცნაურია,რომ უაზრობის გამო ვარ ასე. უცნაურია,რომ ვიცი უაზრობაა,მაგრამ მაინც ასე ვარ. უცნაურია,რომ უაზრობა არ არსებობს. უცნაურია,რომ აზრიანი უაზრო მგონია. უცნაურია,რომ ის ვერ ხვდება აზრს. უცნაურია,რომ ახლა ამას კითხულობს და მაინც არ ესმის ჩემი. უცნაურია,რომ უცნაურია. უცნაურია,რომ ამას ვწერ.უცნაურია,რომ ტყუილად ვწერ. უცნაურია….
Apr 24, 2013
უცნაურია,რომ ამას ვწერ.უცნაურია,რომ ტყუილად ვწერ. უცნაურია….
ძალიან ცუდად ვარ, ჩემთვის ცხოვრებამ აზრი დაკარგა, ნეტა რისთვის ვცხოვრობ, ამას თუ სიცოცხლე ქვია, ჩემი ზეცა და მშვიდობა დავკარგე ის სიყვარული დავკარგე, რომელიც მაძლევდა იმ მუზას რის საშუალებითაც ახლა ამის გადმოცემას ვახერხებ. არვიცი მე არაფერი მხოლოდ ის ვიცი რომ ცხოვრება ისაა და მის გარეშე ყოველი დღე მოსაწყენია. ახლა ყველაფერს ვნანობ, ვხვდები რომ ეს ყველაფერი ჩემმა უაზრრო საქციელებმა და ეჭვიანობამ გამოიწვია, მაგრამ მე შევიცვლები, ჯანდაბა, მე მართლა შევიცვლები. მე უბრალოდ 1 შანსი მჭირდება და ღმერთს ვთხოვ რომ მის გულში გააღვიძოს ის გრძნობა რაც იყო ადრე და დღესაც არსებობს უბრალოდ ის ვერ ხვდება. ყველაზე მეტად მინდა განმეორდეს ის ბედნიერი წამები, წუთები თუ საათები რაც მასთან გავატარე და კვლავ ვიყოთ ბედნიერები. გუშინ მეორედ მოვკვდი. უცნაური შეგრძნებაა ეს არაფრის შეგრძნება.უბრალოდ დევხარ და უყურებ რაღაცას,რას–ვერ აცნობიერებ. უცნაურია ის,რომ ისიც კი ვერ გიგებს. უცნაურია,რომ თითქმის ყველას კიდიხარ. უცნაურია,რომ სახლიდან გასვლა არ გინდა. უცნაურია,რომ წიგნს ვერ კითხულობ. უცნაურია,რომ ვერ ფიქრობ. უცნაურია,რომ ვერაფერს ვერ გრძნობ. უცნაურია,რომ ადამიანს,რომელსაც დიდი ხანი უყურებდი,ახლა უყურებ და ვერ ცნობ. უცნაურია,რომ მუსიკა არაფერს შველის. უცნაურია,რომ ბებიაჩემს ვგავარ ახლა. უცნაურია,რომ სიკვდილი მინდა და არ ვკვდები. უცნაურია,რომ ისედაც მკვდარი ვარ,მაგრამ მაინც სიკვდილი მინდა. უცნაურია,რომ უაზრობის გამო ვარ ასე. უცნაურია,რომ ვიცი უაზრობაა,მაგრამ მაინც ასე ვარ. უცნაურია,რომ უაზრობა არ არსებობს. უცნაურია,რომ აზრიანი უაზრო მგონია. უცნაურია,რომ ის ვერ ხვდება აზრს. უცნაურია,რომ ახლა ამას კითხულობს და მაინც არ ესმის ჩემი. უცნაურია,რომ უცნაურია. უცნაურია,რომ ამას ვწერ.უცნაურია,რომ ტყუილად ვწერ. უცნაურია….
Apr 23, 2013
რატომ?რადგან ამჯერად, ცხოვრება გაკრიტიკებს...
რატომ?...
ეს სიტყვა ცხოვრების კრიტიკოს ადამიანს აწუხებს...
და არა მარტო კრიტიკოსს,გაწბილებულს,სასოწარკვეთილ ადამიანს...
იმედგაცრუებული ადამიანი რას გააკეთებ არ იცი...
შედიხარ აბაზანაში და სიმწრით ტირიხარ...
წყალს სახეზე ისხამ,შემდეგ იმშრალებ ,მაგრამ სახეზე ცრემლები
მაინც რჩება,ისევე როგორც სიხარულის მიუხედავად გულზე ტკივილი...
გამოდიხარ ტუალეტიდან და ნიღაბს იკეთებ,ბედნიერების
ნიღაბს,რომელიც შენს ცრემლებს ისე ფარავს,როგორც გულის ნადებს...
გინდა ვიღაცას დაურეკო,ვიღაც ნახო,მაგრამ მარტოობა გძლევს...
წვები ცივ ლოგინში და სანამ დაიძინებდე,როგორც ყოველთვის
ფიქრობ...
ფიქრობ შენს ცხოვრებაზე და იღბალზე.ამ დროს, შენ გეტირება...
ტირილს ვერ იკავებ...
....
....
...
იღვიძებდა ხედავ,თუ როგორ დაგსივებია თვალები...
მიდიხარ სკოლაში და ხედავ ყველა როგორ იღიმის...
შენაც იღებ ნიღაბს და ისევ იკეთებ,თითქოს არაფერი არ
მომხდარა...
დასივებული თვალების მიზეზს ყველა გეკითხება...
შენ ეუბნები,რომ კომპიუტერთან იჯექი ღამემდე...
მეგობარს ხედავ,მაგრამ ტკივილს ვერ ანდობ...
შენ გრცხვენია შენი ცხოვრების...
მეგობარი არ გაგცემს,მაგრამ შენ მისი მაინც გრცხვენია...
ცხოვრობ მარტო,ტკივილი გტანჯავს,მაგრამ არ იცი ეს სადამდე
მიგიყვანს...
რატომ? ეს კითხვა ცხოვრების კრიტიკოსს ებადება.
რატომ? რადგან ამჯერად ,ცხოვრება გაკრიტიკებს...

Subscribe to:
Posts (Atom)






